উৰুঙা
"তেওঁৰ উৰুখা পজাৰ ৰিক্ততাত
এবাৰ উশাহ ল'বলৈ মন যায়।
তিতিবলৈ মন যায়
অত্ৰিজৰ ভৰুণ বেলাত।
তাত ভঙা চালেদি
দুভাগ ৰাতি জোনাক সৰে,
আৰু মোৰ বুকুৰ অট্টালিকাত
পাৰ ভঙা নিসংগতা। "
শিৰোনামঃ "#উশাহত উজাইছে এজাক ভালপোৱাৰ সুবাস"©ৰিকুমণি শইকীয়া
( খণ্ড ১২) ৰাতিপুৱা সাৰ পোৱালৈ মই নিজৰ মাজতে এজনী নতুন "মই"ক বিচাৰি পালো। এইজনী "মই" দূৰ্ব্বল, ভয়াতুৰ, সৰু কথাতে কান্দি দিয়াজনী নহয়। সংযমী হ'বলৈ শিকিছো। মেঘালৈ ফোন কৰিলো। ৰাতিৰ কথাখিনি তাইক কোৱাটো প্ৰয়োজনীয়। : "ভেলেন্টাইনচ দেৰ দিনা?" খুব শান্তভাৱে শুনিলে তাই কথাখিনি। : "মানে???" : "অ' অহা দেওবাৰ ভেলেন্টাইনচ দে নহয় নেকি?" বুকুখন কঁপি উঠিল। হয়টো!! ইমান অনুভৱী নে ৰণ। ইমান ধুনীয়া দিন বাচি লৈছে। অৱশ্যে অস্বাভাৱিক নহয়। তাৰপৰা আশা কৰিব পাৰি। : "এতিয়া?? তই যাবি?" : "যাম ।যাব লাগিব। এক কৰি থৈ আহিম সিহঁতক।" : "বিস্মিতাই যদি না কয়?" : "তোৰ লাগিছে জানো?" : "ক'বও পাৰে ন?" : "অসম্ভৱ। ৰণৰ প্ৰেম প্ৰত্যাখান কৰাৰ মূৰ্খামি তাই নকৰে। " : "উম্! তোৰ বাদে সকলোৱে বুজে।" : "মানে??" : "একো নাই। হ'ব দে কৰিবি যি কৰ আৰু।" : "উম্। তাৰ পিছত মই পুণেলৈ যামগৈ।" : "কি???? কিয়???" : "অলপ দিনৰ কাৰণে যাম। ফাইনেল দি লৈ যাম।" : "কিন্তু...
Comments